ΑΙΝΕΙΑΣ Ο Αινείας, γιος
του Αγχίση και της Αφροδίτης, ήταν
συναρχηγός των Δαρδάνων μαζί με τους δυο
γιους του Αντήνορα, τον Αρχέλοχο και τον
Ακάμαντα. Ο Όμηρος τον παρουσιάζει να
μονομαχεί με τον Διομήδη και τον Αχιλλέα. Ο
Αινείας θέλησε να επιτεθεί μαζί με τον
Πάνδαρο στον πληγωμένο από τον Πάνδαρο
Διομήδη, πιστεύοντας ότι εύκολα θα
μπορούσαν να τον καταβάλουν. Δεν είχαν όμως
υπολογίσει την ανανεωμένη από την Αθηνά
ορμή του Διομήδη, που σκότωσε πρώτα τον
Πάνδαρο και στη συνέχεια με μια πέτρα
τραυμάτισε κι έριξε κάτω τον Αινεία. Και ενώ
ετοιμάζεται να τον σκοτώσει, παρεμβαίνει η
Αφροδίτη και σώζει προς στιγμή το γιο της.
Οργισμένος ο Διομήδης την τραυμάτισε στο
χέρι. Η πληγωμένη θεά αποσύρθηκε,
παρακαλώντας τον Απόλλωνα να σώσει το γιο
της. Τρεις φορές προσπάθησε ο Διομήδης να τον σκοτώσει και τις τρεις
όμως αποκρούστηκε από τη φωτεινή ασπίδα του
Απόλλωνα. Τελικά ο θεός πήγε τον Αινεία στην
Τροία, όπου με τις φροντίδες των θεών
ξαναβρήκε τις αισθήσεις του και γύρισε στη
μάχη. Κατά τη συνάντηση
του Αινεία με τον Αχιλλέα στο πεδίο της
μάχης, πριν από τη σύγκρουση οι δυο ήρωες
μιλούν. Ο Αχιλλέας τον ρωτά ειρωνικά, μήπως
ελπίζει να γίνει βασιλιάς τη Τροίας, αν
καταφέρει να τον σκοτώσει. Ο Αινείας απαντά
με έπαρση, παραθέτοντας το γενεαλογικό του
δέντρο από τον Δάρδανο ως τον ίδιο. Η απάντηση
του Αινεία δε φαίνεται να εντυπωσίασε όμως
ιδιαίτερα τον Αχιλλέα, που κόντευε να τον
σκοτώσει, όταν ο Ποσειδώνας τον άρπαξε και
τον έριξε μακριά από το πεδίο της μάχης,
σκορπίζοντας παράλληλα ομίχλη μπροστά στον
Αχιλλέα. Έπειτα ο θεός πήγε κοντά στον
Αινεία και του σύστησε να αποφεύγει στο
εξής τον Αχιλλέα. ΑΝΤΗΝΟΡΑΣ Ο Αντήνορας, γιος του
Ικετάονα, ήταν ένας από τους λίγους Τρώες
που πίστευε από την πρώτη στιγμή πως ήταν
σφάλμα να αιματοκυλιστεί η Τροία για χάρη
του Πάρη, πως ήταν δίκαιο το αίτημα των
Αχαιών για την απόδοση της Ελένης και των
αρπαγμένων θησαυρών στον Μενέλαο και δεν
έχανε ευκαιρία να αντιμιλήσει στον Πάρη και
να εκφράσει τις απόψεις του αυτές. Όταν πριν
από την έναρξη των εχθροπραξιών έστειλαν οι
Αχαιοί τον Οδυσσέα και τον Μενέλαο στην
Τροία σε μια προσπάθεια ν' αποφευχθεί ο
πόλεμος, ο Αντήνορας ανήκε σ' εκείνους που
τους καλοδέχτηκαν. Δεν είναι τυχαίο ότι
ανέλαβε ο ίδιος να τους φιλοξενήσει στο
σπίτι του. Κι όταν άλλοι Τρώες
θέλησαν να τους δολοφονήσουν, ο Αντήνορας
τους έσωσε τη ζωή βοηθώντας τους να φύγουν
κρυφά. Ο Όμηρος τον παρουσιάζει ως συνετό
δημογέροντα των Τρώων, σε προχωρημένη
ηλικία, έντιμο και αξιόπιστο. Στη συνέλευση
των Τρώων μετά τον άνανδρο και δόλιο
τραυματισμό του Μενέλαου από τον Πάνδαρο, ο
Αντήνορας επαναλαμβάνει την άποψή του να
δώσουν στους Έλληνες την Ελένη και τα
κλεμμένα αγαθά από το παλάτι του Μενέλαου. ΣΑΡΠΗΔΟΝΑΣ Ο Σαρπηδόνας ήταν
γιος του Δία και της Λαοδάμειας και εγγονός
του Βελλεροφόντη. Στις μάχες διακρινόταν
πάντα στο πλευρό του ο σύντροφός του, ο
Γλαύκος. Οι δυο τους έφτασαν στην Τροία με
πολύ στρατό από τη Λυκία.Ο Όμηρος
παρουσιάζει τον Σαρπηδόνα να μονομαχεί με
το γιο του Ηρακλή, τον Τληπόλεμο, από τη Ρόδο.
Τελικά ο Σαρπηδόνας νίκησε και σκότωσε τον
Αχαιό ήρωα, πληγώθηκε όμως και ο ίδιος βαριά
στο πόδι. Στη συνέχεια πρωτοστάτησε στην
επίθεση των Τρώων κατά του προστατευτικού
τείχους των Αχαιών και μάλιστα κατάφερε να
γκρεμίσει ένα μέρος του ανοίγοντας δίοδο
προς τα ελληνικά πλοία. Ο Σαρπηδόνας θα
βρεθεί τελικά αντιμέτωπος με τον Πάτροκλο,
για να δώσει την τελευταία μάχη της ζωής του.
Μέχρι την τελευταία στιγμή ο πατέρας του, ο
Δίας, θέλει να τον σώσει. Τον αποτρέπει όμως
η Ήρα από οποιαδήποτε παρέμβαση,
υπενθυμίζοντάς του ότι και άλλοι γιοι θεών
πολεμούν και δεν μπορεί να γίνει εξαίρεση
για τον έναν ενάντια στα γραφτά της μοίρας.
Ο Δίας πείθεται να μείνει αμέτοχος και
πραγματικά ο Πάτροκλος πληγώνει θανάσιμα
τον Σαρπηδόνα, που παρακαλεί τον Γλαύκο να
μην επιτρέψει στους εχθρούς να πάρουν τα
όπλα του. Είναι όμως κι εκείνος πληγωμένος
στο χέρι και δεν μπορεί να ανταποκριθεί
στην παράκληση του φίλου του. Προσεύχεται
στον Απόλλωνα, που αμέσως τον γιατρεύει.
Ακολουθεί άγρια μάχη γύρω από το νεκρό και
σκοτώνονται πάρα πολλοί και από τις δυο
πλευρές στην προσπάθειά τους να αποσπάσουν
το άψυχο κορμί. Τελικά, οι Έλληνες θα
καταφέρουν να συλήσουν την πανοπλία του
Σαρπηδόνα. Το σώμα του όμως θα το πάρει ο
Απόλλωνας από το πεδίο της μάχης και με
εντολή του Δία θα το καθαρίσει και θα το
αλείψει με αμβροσία, για να παραδοθεί από
τον Ύπνο και τον Θάνατο στους δικούς του,
στη Λυκία 
