ΟΡΦΙΚΟΙ ΥΜΝΟΙ
ΤΗΣ ΠΡΟΘΥΡΑΙΑΣ - ΠΡΟΘΥΡΑΙΑΣ
|
Εισάκουσε με, ώ πολύσεμνη θεά, πολυώνυμη θεότητα,
αρωγέ των ωδίνων, γλυκύ πρόσωπο στίς λεχώνες, συ μόνη σωτηρία των θηλέων, φιλόπαιδη, πραύθυμη, εύτοκία, πού άπ' τους θνητούς στίς νέες παραστέκεσαι, ώ Προθυραία, κλειδούχε, ευπρόσιτη, θρέπτειρα, σε όλους προσηνής, |
Κλυθί μοι, ώ πολύσεμνε θεά, πολυώνυμε δαίμον,
ωδίνων επαρωγέ, λεχών ηδεία πρόσοψι, θηλειών σώτειρα μόνη, φιλόπαις, αγανόφρον, ώκυλόχεια, παρούσα νέαις θνητών, Προθυραία, κλειδούχ', ευάντητε, φιλοτρόφε, πάσι προσηνής, |
| συ πού εξουσιάζεις όλων τίς κατοικίες καί χαίρεσαι στα συμπόσια,
λυσίζωνη, αφανέρωτη, φανερώνεσαι σ' όλα τα έργα, συμπάσχεις στίς ωδίνες καί χαίρεσαι στίς ευτοκίες, ώ Ειλείθυια, πού λύνεις τους πόνους σε φοβερές ταλαιπωρίες· γιατί μονάχα εσένα ονομάζουν οί λεχώνες ανάπαυση ψυχής |
η κατέχεις οίκους πάντων θαλίαις τε γέγηθας,
λυσίζων', αφανής, έργοισι δε φαίνηι άπασι, συμπάσχεις ωδίσι και ευτοκίηισι γέγηθας, Ειλείθυια, λύουσα πόνους δειναίς εν άνάγκαις· μούνην γαρ σε καλούσι λεχοί ψυχής ανάπαυμα |
| διότι σε σένα βρίσκονται οί ξεχασμένες θλίψεις των τοκετών,
ώ "Αρτεμις Είλείθυια, καί σεμνή Προθυραία. Ακουσε, μακαρία, καί δίνε ως αρωγός πού είσαι απογόνους καί σώζε, καθώς γεννήθηκες πάντοτε σωτήρας όλων. |
εν γαρ σοι τοκετών λυσιπήμονες είσιν ανίαι,
Άρτεμις Είλείθυια, και ή σεμνή, Προθυραία. κλύθι, μάκαιρα, δίδου δε γονάς επαρωγός εούσα και σώζ', ώσπερ έφυς αιεί σώτειρα προπάντων. |
Θυμίαμα με στύρακα
Προθυραία: προσωνυμία της Αρτέμιδος και της Ειλείθυιας, θεάς του τοκετού. Στεκόταν μπροστά στη θύρα και βοηθούσε στον τοκετό των γυναικών. Στον ύμνο του Πρόκλου "εις Εκάτην καί Ιανόν", Προθυραία αποκαλείται και ή Εκάτη, (χαίρ' Εκάτη προθυραία, μεγάσθενες).