|
Οι αριθμοί, σπουδαία στοιχεία αλήθειας κατά τους αρχαίους Έλληνες, αναγνωρίστηκαν εξ αρχής ως μεταφυσικές οντότητες - θεοί ή δαίμονες - που καθόριζαν την μοίρα των ανθρώπων. Στη συνέχεια, η ανακάλυψη της
Γεωμετρίας θεωρήθηκε έργο και σχέδιο αυτού τούτου του Θείου, παριστανόμενο συνήθως με ένα όμορφο, συμμετρικό, αρμονικό σχήμα (το απλούστατο ένα τρίγωνο). Οι αριθμοί μαζί με την Γεωμετρία και παράλληλα με την
Αστρολογία - δηλαδή την γνώση της αενάου αρμονικής κινήσεως των αστέρων - ως συγκερασμός επιστημών που ερμηνεύουν την ομορφιά του κόσμου, αποτυπώθηκαν πάνω στη γη με συμβολικά, αλλά υλικής υπόστασης, έργα όπως βωμοί,ιερά, ναοί και πόλεις ολόκληρες, με αρμονικές γεωμετρικές και λεξαριθμιτικές σχέσεις μεταξύ τους!
Αυτή η έντεχνη και εσκεμμένη γεωμετρική σχέση μεταξύ των αρχαίων ελληνικών ναών προσδοκούσε να παράγει τέτοιες ενεργειακές δονήσεις, ανάλογες της ουράνιας μουσικής των σφαιρών, ώστε να καταστήσει ικανό το ανθρώπινο είδος να μεθέξει μιας κατάστασης "απολύτου κάλλους", ανώτερης οποιασδήποτε υλικής ηδονής (και ματαιότητας...). Οι αρχαίοι ελληνικοί ναοί, μέσω της γεωμετρικής τους σχέσης , ήταν συνδεδεμένοι με τον Έρωτα, ο οποίος κατά τους
Ορφικούς - αλλά και κατά τη σημερινή αποδεκτή επιστημονική πραγματικότητα - είναι η συνεκτική ουσία του Σύμπαντος και εξέφραζαν στο σύνολό τους, τον "παγκόσμιο ρυθμό".
Έτσι, κατά τον Γεωμετρικό Γεωδατικό Τριγωνισμό, οι γεωγραφικές θέσεις των αρχαίων ιερών, πόλεων και μνημείων, συνδεόμενες με νοητές αιτίες, σχηματίχουν ένα γεωδαιτικό τριγωνικό δίκτυο, γεωμετρικού χαρακτήρα, με όλα τα χαρακτηριστικά της αρμονίας και του κάλλους.
Εκφρασμένες σε αριθμούς, οι διαστάσεις των διαφόρων νοητών σχημάτων - κυρίως τριγώνων - που σχηματίζονται, υπολογιζόμενες σε αρχαία στάδια, αντιστοιχούν σε σημαντικές λέξεις της ελληνικής γλώσσας! Ενίοτε άλλωστε, τα τοπονύμια δείχνουν τις κατευθείαν αποστάσεις μεταξύ των ιερών, εφόσον αυτά υπολογιστούν λεξαριθμητικά!
Μετά την αποκάλυψη του Αρχαίου Γεωμετρικού Τριγωνισμού, το 1967, από τον Γάλλο
J. Richer και την μερική μαθηματική και αστρονομική ερμηνεία των αρχαίων μνημείων από τους Έλληνες,
Θ. Μανιά, το 1971 και εν συνεχεία από τον Α. Αλεξίου το 1974, το γεγονός που πραγματικά έχει ιδιάζουσα βαρύτητα στην έρευνά μας, είναι η διαπίστωση ότι η αρχαία ελληνική γλώσσα έχει τέλεια σχέση με τα μαθηματικά και επέκεινα σχετίζεται άμεσα με τα μνημεία της αρχαιότητας και την
Τριγωνοδαισία του Γεωγραφικού χώρου της Ελλάδας.
Η ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ
Ο αποφασιστικότερος παράγοντας για την έκρηξη της Εθνεγερσίας του 1821 ήταν ο Ελληνικός Διαφωτισμός, που συντέλεσε σημαντικά στο να ωριμάσει, σε Πανελλήνια κλίμακα, η ιδέα για γενικό ξεσηκωμό εναντίον των Τούρκων κατακτητών.
Όταν όμως μελετάμε τις ιδέες και τα έργα των εκπροσώπων του Ελληνικού Διαφωτισμού, τότε αντιλαμβανόμαστε ότι η περίοδος που προηγήθηκε της Επανάστασης δεν ήταν και τόσο "σκοτεινή". Καταυγασμένη από Ελληνικό πνεύμα, αναζωπύρωσε την αρχαία Παράδοση και με την Παιδεία πρόσφερε πολύτιμες υπηρεσίες για την ανύψωση του εθνικού φρονήματος.
Για να γίνει όμως αυτό, έπρεπε οι Έλληνες να αποκτήσουν πρώτα την εθνική τους Αυτογνωσία, και αυτό ήταν δυνατό μόνο με την πλήρη γνώση και γνωριμία του ιστορικού ελληνικού παρελθόντος και του ελληνικού χώρου. Πολλοί διαφωτιστές, όπως ο
Ρήγας Βελεστινλής, Δανιήλ Φιλιππίδης, Γρηγόριος Κωνσταντάς, Ιώσηππος Μοισιόδαξ
και Άνθιμος Γαζής, θεώρησαν ότι αυτή η γνώση μπορούσε να εμπεδωθεί πληρέστερα με χάρτες. Έτσι εξέδωσαν χάρτες της Ελλάδος, γενικούς και τοπικούς, έγραψαν και τύπωσαν έργα γεωγραφικά και γεωγραφίες, δίνοντας ώθηση σε έναν τομέα που μέχρι τα μέσα του 18ου αιώνα ελάχιστα είχε απασχολήσει τους Έλληνες λόγιους. Ανάμεσα στα έργα αυτά ξεχωρίζει όμως ιδιαιτέρως η μεγάλη "Χάρτα της Ελλάδος" του Ρήγα.
Σήμερα είναι φανερό, όσο ποτέ άλλοτε, ότι η μοίρα ενός τόπου είναι συνδεδεμένη με την γεωγραφική του θέση, τόσο ώστε να έχει δημιουργηθεί, η μέχρι πριν δυο γενεές άγνωστη για τους πολλούς, επιστήμη της Γαιοπολιτικής. Η Κύπρος φερ' ειπείν, εάν λόγω της πολύ απομακρισμένης θέσης από την υπόλοιπη Ελλάδα, δεν απεδείκνυε έτσι την - από την προϊστορική ήδη εποχή - εξάπλωση του Ελληνικού πνεύματος, δεν θα ήταν η διχοτομημένη , ανεπανόρθωτα πληγωμένη Κύπρος του σήμερα.
Το Ιράκ, εξάλλου, εάν στα εδάφη του δεν είχαν ανθίσει οι τόσο υψηλοί, πανάρχαιοι πολιτισμοί των
Σουμερίων, Ασσυρίων, Ακκαδίων και άλλων, εάν δεν περιείχε την
Βαβυλώνα και τόσα άλλα πολιτισμικά κέντρα της, προϊστορικής ακόμα, Μέσης Ανατολής - σε μια εποχή που το έθνος του Ισραήλ δεν είχε ακόμα συρραφεί - δεν θα αργοπέθαινε σήμερα εξαιτίας του (συγκεκαλυμμένα) πυρηνικού πολέμου του Κόλπου.
Τύχη που ακολούθησαν και η Βοσνία με το Κόσσοβο, γιατί η γεωγραφική τους θέση αποτελεί ένα βασικό σπόνδυλο της ενιαίας Ορθοδόξου Χριστιανικής Πανσλαβικής και Βαλκανικής ραχοκοκκαλιάς, όπου η Ελλάδα καταλαμβάνει την ενεργειακά σημαντική τρίγωνη βάση του ιερού οστού.
Έτσι, οι Έλληνες πρέπει να αντιληφθούμε ότι, μετά την είσοδό μας στην Ο.Ν.Ε. και την επίσημη πλέον αποδοχή του κοινού Ευρωπαϊκού νομίσματος, περισσότερο από κάθε άλλη φορά στα τελευταία 170 χρόνια, είναι επίκαιρη η Μεγάλη Χάρτα της Ελλάδος του Ρήγα Φεραίου-Βελεστινλή. Όπως και τότε, έτσι και τώρα είναι απαραίτητο οι Έλληνες να έχουν σαφή αντίληψη του Ελλαδικού χώρου, για να συνηδειτοποιήσουν την εθνική τους οντότητα.
Η πατριδογνωσία το 1797, ήταν απαραίτητη χάριν του επαναστατικού κινήματος που θα ξεσπούσε λίγα χρόνια αργότερα και η "Χάρτα της Ελλάδος" του Ρήγα εκπληρούσε θαυμάσια αυτόν τον σκοπό, γεμίζοντας τα κενά του χάρτη με αναπαραστάσεις ιστορικών γεγονότων της αρχαίας Ελλάδας, μνημείων και νομισμάτων και , κυρίως, με την αναγραφή των αρχαίων ονομάτων των πόλεων δίπλα στα σύγχρονα τοπονύμια. Αυτός είναι ο βασικότερος λόγος που η "Χάρτα της Ελλάδας" έπρεπε να επανεκδοθεί, ώστε οι Έλληνες, για άλλη μια φορά, να γνωρίσουν τμήματα της ιστορίας τους, που μια περίεργη εξουσιαστική πολιτική απαλείφει συστηματικά από την Εθνική μας μνήμη.
Σε μια εποχή που η διαστρέβλωση της αλήθειας είναι αυτοσκοπός της εξουσίας, είναι απαραίτητο ο Έλλην να γνωρίσει την Γεωγραφία της χώρας του. Μια γεωγραφία με τα ονόματα και την χρήση των τόπων της Ελλάδος όπως μας παρεδόθησαν από τους προγόνους μας.
Όμως εμείς σήμερα - και πολύ περισσότερο η αμέσως επόμενη γενιά - λόγω πολιτικής βούλησης, ταυτίζουμε γεωγραφικά τον ιερότατο χώρο της αρχαίας Αττικής, την
Ελευσίνα, με τον πλέον ρυπογόνο χώρο της Στερεάς Ελλάδας! Η
Ψιτάλεια, όπου έπεσε μαχόμενο το άνθος της στρατιωτικής νεολαίας της κλασικής Αθήνας, είναι πλέον γνωστή μόνο σαν χώρος
βιολογικού καθαρισμού των λυμμάτων του μισού λεκανοπεδίου Αττικής! Η
Τίρυνθα, το αρχαιότερο ιερό των Γιγάντων, είναι συνυφασμένη με τις ομώνυμες αγροτικές φυλακές και την αυτή τύχη, της αμέσου γειτνιάσεως με κολαστήρια, απεφάσισε πρόσφατα το ελληνικό κράτος για έναν από τους κορυφαίους ναούς των Ελλήνων, αυτόν του
Απόλλωνος στις Βάσες της Φιγαλείας! Ένα από τα πλέον αντιπροσωπευτικά δείγματα νεολιθικών οικισμών, το
Ζαγάνι στα Σπάτα Αττικής, ισοπεδώθηκε και εξαφανίστηκε πριν καν μελετηθεί τουλάχιστον, χάριν ενός αμφιλεγόμενης χρησιμότητας αεροδρομίου! Και όμως σήμερα στον ιερό χώρο του
Μαραθώνα, ο οικείος έφορος αρχαιοτήτων
Γεώργιος Σταϊνχάουερ, δηλώνει δημόσια ότι εκεί δεν υπάρχουν αρχαιότητες(!). Έτσι, το Υπουργείο Χωροταξίας, ήδη
σχεδιάζει την κατασκευή σ' αυτόν τον χώρο κοπηλατοδρομίου, με το πρόσχημα των Ολυμπιακών Αγώνων του
2004. Και αυτά είναι ελάχιστα δείγματα τύχης των ιερών ελληνικών χωρών.
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΙΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ "ΧΑΡΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ" ΤΟΥ ΡΗΓΑ ΦΕΡΑΙΟΥ-ΒΕΛΕΣΤΙΝΛΗ
Η μεγάλη "Χάρτα της Ελλάδος" του Ρήγα Φεραίου, πέραν του πατριδογνωστικού της χαρακτήρα με τα αρχαία νομίσματα και τις άλλες αρχαίες παραστάσεις, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον από πλευράς αρχαίας ονοματολογίας και εσκεμμένης παραμόρφωσης της αποτύπωσης του χώρου.Σε μια εποχή, όπου ήδη ο Άγγλος πλοίαρχος
Κουκ, είχε οδηγήσει επιστημονική αποστολή γεωγράφων και αστρονόμων στην Νέα Ζηλανδία, για να μελετηθεί από το ενδεδειγμένο γεωγραφικό πλάτος η έκλειψη του πλανήτη Αφροδίτη, η χαρτογραφία είχε εξελιχθεί κατά πολύ από την εποχή του
Μερκάτορα, οι δε χάρτες απεικόνιζαν αρκετά πιστά την πραγματικότητα.
Οι αποκρυφιστές γνωρίζουν ότι ο χάρτης του Ρήγα ανταποκρίνεται στην αιθερική πραγματικότητα του Ελλαδικού χώρου, ο οποίος έλκει την μορφή του από την διάταξη του αστέρος του Κυνός! Έτσι, ενώ σε μια άλλη χώρα, οι διάφορες πόλεις ματαξύ τους, ανά τρεις, σχηματίζουν, ως επί το πλείστον, σκαλινά τρίγωνα, στην Ελλάδα, όπως απέδειξαν οι
Θ. Μανιάς και Α. Αλεξίου, δημιουργούνται πάνω από 800 ισοσκελή τρίγωνα - όμως μόνο ένα ισόπλευρο. Οι δε ευθείες που ενώνουν τις πόλεις μεταξύ τους περνούν από τρεις εώς πέντε πόλεις και ιερά.
Όμως, στον χάρτη του Ρήγα, τα περισσότερα σχηματιζόμενα τρίγωνα είναι ισόπλευρα ή ορθογώνια και οι πόλεις που συναντούμε απ' ευθείας είναι από οκτώ εώς δέκα, πράγμα που για τον γνώστη της εσωτερικής πραγματικότητας καταφανώς υποδεικνύει την, σε αιθερικό επίπεδο αστρική, πνευματική σύνδεση μεταξύ τους! (Να σημειώσουμε ότι οι νεότεροι ερευνητές, Θ. Μανιάς κ.α. εργάσθηκαν σε σύγχρονους χάρτες).
Είναι το ίδιο σχετικά φαινόμενο που παρατηρείται στην αριθμολογία, λόγω ιεράς προελεύσεως της ελληνικής γλώσσας. Οι αριθμοί δύναμης των αρχαίων ελληνικών λέξεων συμπίπτουν στο 80% των περιπτώσεων με τα
αριθμητικά δυναμικά των αντίστοιχων λέξεων της Νεοελληνικής! Σημειώστε ότι τον χάρτη του Ρήγα τον επανέκδοσε ο
Άνθιμος Γαζής το 1810, προσαρμόζοντάς τον πιο κοντά στην "πραγματικότητα".
Οι περιπέτειες του Ρήγα Φεραίου, η μόρφωσή του, το συγγραφικό του έργο και η συμμετοχή του στους φιλοσοφικούς κύκλους της εποχής, τον κατέστησαν ικανό να καθοδηγήσει τον χαράκτη
Φρανσουά Μίλλερ στην εσκεμμένη παραμόρφωση του χάρτη της Ελλάδος, έτσι ώστε οι αρχαίες Ελληνικές πόλεις, τοποθετημένες στις κορυφές τέλειων ισόπλευρων τριγώνων και παράλληλα σε γραμμική παράθεση ανά δέκα περίπου, να ενώσουν συμβολικά την όποια πνευματική ενέργεια τους είχε απομείνει (σαν πνευματικές οντότητες πόλεων) και να δώσουν στον Ελληνισμό την απαραίτητη δύναμη που θα οδηγούσε, μέσω της επανάστασης του 1821, στην απελευθέρωσή του από τον τούρκικο ζυγό.
Επιπλέον, για τον Εθνομάρτυρα Ρήγα, ό,τι έπρεπε να ισχύει ήταν το εθνικό κριτήριο. Γιατί ό,τι εθνικό ήταν γι' αυτόν και αληθινό. Έτσι τόνισε ό,τι θεωρούσε πως έπρεπε να γίνει άμεσα αντιληπτό από τον χρήστη του χάρτη του. Για παράδειγμα, το άγνωστο από τους περισσότερους
Μαραθονήσι, ή αρχαία Ομηρική Κρανάη, έχει αφύσικα τεράστιο μέγεθος σε σχέση με την πραγματικότητα, ενώ στον Πόρο ξεχωρίζει μόνο το
Μόδι, που μόλις την τελευταία δεκαετία ανακαλύφθηκε σαν Μυκηναϊκός οικισμός και το οποίο πολύ σπάνια σημειώνεται σε σημερινούς χάρτες!
Ο αναγνώστης καλείται να ερευνήσει και να μελετήσει αυτές τις μυστικές πλευρές και τους κρυφούς συμβολισμούς τους στο χάρτη του Ρήγα, όπως είναι η τοποθέτηση της Δωδώνης βορειότερα των Ιωαννίνων, η ευθυγράμμιση Βυζαντίου, Αγίου Όρους, Ολύμπου και Νεκρομαντείου Αχέροντος, κ.λ.π.
Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΙΕΡΗΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑΣ
Όπως αναφέρουν ο Αριστοτέλης και ο
Στράβων, ο καθορισμός της ίδρυσης ιερών ακολουθούσε κάποιο νόμο, αλλά ουδής αναφέρει το περιεχόμενο του νόμου. Οπωσδήποτε αυτός θα σχετιζόταν με το θείον, συνδέοντας τα ιερά με τον
έναστρο ουρανό, έτσι ώστε τα μέρη της γης που κατοικούνταν από ανθρώπους να βρίσκονται σε αρμονική σχέση με τους θεούς-Ουράνια σώματα.
Αλλά ακόμα κι αν δεχτούμε μια τέτοια άποψη αρμονίας μεταξύ θείων και ανθρωπίνων έργων, μας διαφεύγει ο νόμος που διέπει αυτή την αρμονία, την οποία εμείς σήμερα αμυδρά αντιλαμβανώμεθα με την μορφή της τριγωνοδαισίας, πιθανότατα επειδή ο αριθμός 3 (τρία) είναι ο, κατ' εξοχήν, ιερός αριθμός όλων των θρησκειών όλων των εποχών, από τα βάθη της προϊστορίας μέχρι και σήμερα.
Ο αριθμός τρία εθεωρείτω "ευτυχής αριθμός". Ακόμη, το τρία συμβόλιζε τον "Λόγο τον Νου και τη Θέληση", δηλαδή μια αποκρυφιστική εκδοχή της Δημιουργίας του κόσμου, αλλά επιπροσθέτως το "Κέντρο, την Ακτίνα και την Περιφέρεια" του κύκλου, που ήταν κι αυτός ιερό σχήμα, γιατί συμβόλιζε τον Ήλιο, την πηγή της Δημιουργίας. Έτσι φαίνεται ότι ο νόμος, τον οποίο αναφέρει ο
Αριστοτέλης, επέβαλε την διάταξη αυτή των πόλεων, ιερών κ.λ.π. ώστε, ανά δύο, να σχηματίζουν ισοσκελή τρίγωνα, συνδεδεμένα μέσω της κορυφής τους με τους Δελφούς, τον ομφαλό, αν όχι της γης, τουλάχιστον της Ελλάδας!
|
